بسم رب ال
حسین(ع)
"هرکه عزم بهشت دارد بسم الله،
هرکه عزم بهشت خدا دارد بپاخیزد،
کاروان منتظر نمی ماند،
هرکه می خواهد و می آید زودتر به پا خیزد..."
کاروان سالار می آید و می رود
و باز تکرار می کند:
" هرکه عزم بهشت خدا دارد..."
از خود می پرسم:
"بهشت؟
بهشت خدا؟
چگونه؟"
فریاد می زنم: "گفتی بهشت خدا؟"
نزدیک می آید، آرام پاسخ می دهد: " آری، پاره هایی از بهشت خدا روی زمین"
می پرسم: این بهشت کجاست؟
نامش چیست؟
"نامش؟
آشناست:
نجف، کربلا، کاظمین، سامرا...
دور نیست، در نزدیکی ماست
در همسایگی عرش خدا
نام خدا را بگو و بپاخیز"
و من بر می خیزم.
بسم الله الرحمن الرحیم.
آیا تاکنون اندیشیده ای که چرا به سائل نه آنگونه می نگرند که به زائر؟!
هرچند ما همه به درگاه اهل بیت (علیهم السلام) گدائیم و سائل و به آن می بالیم، اما اینک "زائر" آن سروران هستیم.
حال این مقام را به حال خود قیاس کن!
اگر کسی به گدایی بر آستانت بنشیند شاید جوابش را ندهی، یا از دیگری بخواهی که پاسخش را بدهد و یا به جای دیگری حواله اش بدهی.
اما آیا ممکن است آن کس را که به قصد زیارت و دیدن تو به خانه ات آمده بی پاسخ بگذاری؟ یا به دیگری حواله اش دهی؟ و یا به اندک مالی دلش را خوش کنی؟
هرگز!
تنها راه این است که خودت در کنارش بنشینی و از او دل جویی کنی.
پس هر زمان که به زیارت آمدی بدان که صاحب مرقد(علیه السلام) تو را می بیند، درکنار توست و از تو دلجویی خواهد کرد.
غفلت مکن!
تو خود در زیارت جامعه کبیره این گونه می خوانی: أنّی...زائرٌلکُم؛ من زائر شما هستم
اهل بیت (علیهم السلام) نیز تو را زائر دانسته و فرموده اند:
مَن زارنَا بَعدَ مَماتِنا فَکَأنَّما زارنَا فی حَیاتِنا؛
هرکه ما را بعد از رحلتمان زیارت کند مانند این است که ما را در دوران حیاتمان زیارت کرده است.
ای سائل! تو اکنون زائر هستی، غافل مباش؛
(این است بهشت_ استاد مرتضی آقا تهرانی)
* * *
امام علی بن موسی الرضا(ع) فرمودند:
بر گردن شیعیان هر امامی عهد و پیمانی است كه كمال وفای به آن عهد، زیارت قبور آن ذوات نورانی علیهم السلام است.
پس كسی كه آنها را از روی رغبت و علاقه زیارت كند و به آن چه آن ذوات نورانی به آن رغبت دارند تصدیق كند در روز قیامت شفیعان او خواهند بود.
(كافی، ج 4، ص 567)
التماس دعا